X
تبلیغات
عشق واقعی - عشق واقعی

مولانا در مورد عشق دروغین میگوید:

 

                           عشق هایی کز پی رنگی بود   

                           عشق نبود عاقبت ننگی بود

از نظر طبی عشق کاذب وعاشق شدن درمجموع باعث ترشح مقادیر زیاد وقابل توصیف هورمون دوپامین میگردد  که عاشق بنابر خاصیت این ماده، مجبور به یک وضع تلاش کننده وتصمیم گیرنده ی میشود که نخوردن ونه نوشیدن را درقبال آن یکی از پدیده ها دانسته اند،توان وتحمل شخص عاشق در مقابله با احساس درد را افزونی بخشد، اندازه هورمون دیگری به نام ادرینالین در خون بلند میرود این هورمون باعث ازدیاد نبض، ضربان قلب، ازدیاد اندازه تنفس، لرزش در اعضا وعصبانیت میگردد ومیتواند اثرات ناخواسته ونامطلوب و آنی راکه شباهت به حملات  واقعی قلبی از باعث نارسایی اوکسیجن  قلبی وتنگی شراین قلبی دارد به  وجود بیاورد که به اصطلاح طبی عبارت از همان مجموع الاعراض قلب ستمدیده ویا کاردیو میوپاتی میباشدکه از نظر طبی علت آن در یک گوشه ی ازمجموع اثرات هورمونی زاییده ازرنج و استرس توصیف میشود، وبه بندش عضوی شریانی قلبی ارتباط نداشته بل محصول مقدار زیاد کاتکول امینها وافراز پروتیین های مخصوص ناشی از تحرک جدی عصبی در دوران خون میباشد، همچنان ترشح مقدار زیاد هورمون اوکسی توسین در حالات جنسی وتولد به مقدار وسیع یکی دیگراز افرازات هورمونی میباشد. واز سوی د یگراندازه هورمون دیگری بنام سیروتونین در خون به کمترین مقدار خود رسیده که اثرات آن شباهت زیادی به علایم مریضی مریضان عقلی میرساند وتوان خویشتن داری وازدیاد اقدامات غیر عاقلانه راشدت می بخشد.

جبران خلیل جبران  درکتابش بنام پیامبرمینویسد:

«هرکسیراکه شور عشق در برگیرد خود سراینده اش میشود، عشق است که برتخت می نشاندوبرصلیب می کشاند وهم اوست که سرچشمه رویش ها میباشد».

«عشق ساکت است اما اگر دهن به سخن بکشاید از هر صدایی بلندتر است» مثل هسپانوی

«انسانهاییکه تنها هستند همیشه درمعرض خطر عشق قرار دارند» (زرتشت).

در برهان قاطع در مورد عشق آورده اند که درفرهنگ فارسی عشق را(اکسیر) نامیده اند چه اگر اکسیر به معنی تبدیل ماده ی به ماده دیگرباشد به نظر شعرا اکسیر واقعی ایکه نیروی تبدیل کننده دارد عشق ومحبت میباشد که میتواند ماهیتها را تبدیل کند گفته معروفست که عشق به انسان طبیعت دیگری می بخشد. وهم گفته اند که دل بدون عشق گِل است این عشق است که نیرو وقوت، دل وجرأت میدهد. عشق کودن را هشیار، جبون را شجاع، سنگین وتنبل را چالاک وزرنگ میسازد، عشق بخیل را بخشنده،و کم طاقت را شکیبا میسازد. عشق الهام بخش وفیاض است.

 

  بلبل از فیض تو آموخت سخن ورنه نبود  

   این همه قول وغزل تعبیه در منقارشحافظ

 

اینک مفاهیم عشق، عقل، همت، و غفلت راکه در زیادترپنجاه هزار بیت از شعرای جدید وقدیم به حساب جویبار باریکی از دریای ادب گرامی فارسی تجسس وگلچین گردیده است حضور خواننده های گرامی تقدیم میدارم وتمنا دارم که این شاه فردهای آموزنده را برای به کارگیری روزمره برای نشاط خاطر واحساس غرور به زبان وفرهنگ اجداد خود در حافظه بسپارند ودر موقع استفاده ازآن دلخوش کنند والهام بخش دیگران باشند: 

 

از محبت تلخیها شیرین شود      از محبت مس ها زرین شود

 

عشق جز دولت وعــــــنایت نیست         جز کـــــشاد دل وحمـــــایت نیست

عشـــق را بوحنـــــیفه درس نگفت         شــــــافعی را در او روایت نیست

مالـــــک از سرعشق بیخبر است          حنـــبلی را دراو رواـــــیت نیست

بوالعجب سوره ایست سورهِ عشق         چار مصحف در او حکایت نیست

لایجـــوز و یجـــــوز تا اجل است         عــشق را ابـــتدا وغــــــایت نیست

هرکـــــرا پرغــــــــم وترش بینی         نیست عاشـــــق ازین ولایت نیست

نیست شو نیست از خودی که ترا          بــدتر ازهستیت جنـــــــایت نیست

 

********

  ای طبیب جمله علت های ما    

 شاد باش ای عشق خوش سودای ما

ای تو افلاطون وجالینوس ما      

 ای دوای نخـــــوت ونامــــــوس ما

 

 

عشقا تویی سلطان من           از بهر من داری بزن

روشن ندارد خانه را             قــــندیل نا آویخـــــته

 

 عشق بوی مشک دارد زان سبب  

 مشک را کی باشد ازچنین رسواشدن

 

خورشید رخت زآسمان بیرون است         چون حسن تو کز شرح وبیان بیرون است

عشــــــق تو درون جان من جا دارد         وین طُرفه که از جان وجهان بیرون است

مولانا جلال الدین محمد بلخی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

                هرگزنمیردآانکه دلش زنده شد به عشق   

            ثبت است در جریدهِ عالم دوام ما

 

 

        یک قصه بیش نیست غم عشق واین عجب 

          کز هر زبان که می شنوم نامکرر است

 

 

ایکه از دفترعقل ایت عشق آموزی    

        ترسم این نکته به تحقیق ندانی دانست

 

  عجب علمیست علم هیأت عشق   

  که چرخ هشتمش هفتم زمین است

 

       عشقت نه سرسریستکه از سر بدر شود      

عشقت نه عارضیس که جای دیگر شود

 

 

مرا تاعشق تعلیم سخن داد    

         حدیثم نکته ِ هر محفلی شد      (حافظ)

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

            درقیامت کززمین خیزند سربازان عشق   

          صد قیامت بیش خیزد از زمین کوی او

 

 

    الهی تا زحسن وعشق در عالم سخن باشد  

     به کام عشقبازان شاه حسنت کامران باشد

 

     عشق زد بر درِ دل دولت سلطان دیگر    

   کوچ کن کوچ که از صد طرف آوازه رسید

 

                      (محتشم کاشانی)

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

         یارب چه فرخ طالعند آنانکه در بازارعشق  

        دردی خریدند وغم دنیای دون بفروختند

 

    درکیش عشق بازان راحت روا نباشد    

  ای دیده اشک می ریز، ای سینه باش افگار

 

        شراب عشق میسازد ترا اگه زسرِ کار   

         نه تدقیقات مشایی نه  تحقیقات اشراقی

 

    کی بود در راه عشق آسودگی  

        سر به سر درد است وخون آولودگی

 

                       (شیخ بهایی)

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

وافریادا زعشق فریادا        کارم به یکی طرفه نگار افتاد

 

     ازمن اثری نماند این عشق چیست    

      چون من همه معشوق شدم عاشق کیست

 

     دیوانه عشق را چه هجران چه وصال     

    از خویش گذشته را چه دوزخ چه بهشت

ابوسعید ابوالخیر

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

       با عقل آب عشق به یک جو نمیرود   

      بیچاره من که ساخته از آب وآتشم

 

           عشق وآزادگی وحسن وجوانی وهنر   

       عجبا هیچ نه ارزد که بی سیم و زرم

 

 

 

    در وصل هم زعشق تو ای گل در آتشم      

     عاشق نمیشوی که ببینی چه میکشم

حسین  شهریار

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

             کتاب عشق را  جز یک ورق نیست     

       درآن هم نکته ی جز نام حق نیست

 

        خوش آن رمزی که عشقی رانوید است    

         خوش آن دل کاندران نور امید است

 

         مترس از جان فشانی گر طریق عشق می پویی   

      چو اسماعیل باید سرنهادن روز قربانی

 

                                      پروین اعتصامی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

         چنان عشقش پریشان کرد مارا    

          که دیگر جمع نتوان کرد مارا

 

 

        درکار عشق تو دل دیوانه را خرد  

        زان سان زیان کند که جنون مر دماغ را

 

         عقل را باعشق تو در سر جنون  

         صبر را از دست تو پا در رکاب

 

                              سیف فرغانی

 

 

 

و  ...   عشق واقعی  

 

 

گفتم عشق را شبی راست بگو که کیستی 

 

گفت حیات باقیم عمر خوش مصورم 

 

گفتمش ای برون زجان خانه تو کجاست گفت 

 

همره آتش دلم پهلوی دیده ترم 

 

غازه لاله ها منم قیمت کالاها منم 

 

لذت ناله ها منم کاشف هر مستتر منم ...

 

 

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

   کسیکه همچو عراقی اسیر عشق تو نیست    

  شب فراق چه داند که تا سحر چند است

 

         هردلی کو به عشق مایل نیست   

        حجرهِ دیو خوان که آن دل نیست

 

     بدین صفت که منم از شراب عشق خراب 

        مرا چه جای کرامات ونام ویا ننگ است

 

          زاغ گو بی خبر بمیر ازعشق      

      که زگل عندلیب غافل نیست 

     فخرالدین عراقی

 

         داغ عشق تو نهان در دل وجان خواهد ماند   

        در دل این آتش جان سوز نهان خواهد ماند

 

 

            هرچه داری اگر به عشق دهی     

        کافرم گر جوی زیان بینی

            جان گدازی اگر به آتش عشق    

          عشق را کیمیای جان بینی

                                       هاتف

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

        عشق آن چنان گداخت تنم را که بعد مرگ 

         برخاک مرقدم کف خاکستری نماند

 

         در آییم ازین در به نیروی عشق 

          چرا روز وشب حلقه بر در زنیم

 

          عشقش سپه کشید به تاراج صبرمن  

         آنگه که شب زمشرق بیرون کشد سپاه

 

                                           ملک الشعرابهار

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

         هرکه عیبم کند از عشق وملامت گوید   

       تا ندیدست ترا برمنش انکاری هست

 

      هرکرا عشق نباشد نتوان زنده شمرد    

      آنکه جانش زمحبت اثری یافت نمرد

 

نه منی خام طمع عشق تو می ورزم وبس          که چو من سوخته در خیل تو بسیاری هست

عشق سعدی نه حدیثیست که پنهان ماند          داستانیست که بر هر سر بازاری هسشت

********

من از حکایت عشق تو بس کنم ا هیهات          مگر اجل که ببندد زبان گفتارم

به عشق روی تو اقرار میکـــــند سعدی           جهان به در آیند گو به انکارم

زان می که ریخت عشقت درکام جان سعدی      تا بم داد محشر در سر خمار دارم

********

چه خبر دارد از حقیقت عشق              پای بند هوای نفسانی

*******

مطربان رفتند وصوفی درسماع        عشق را آغاز است انجام نیست

*****

عشق داغیست که تامرگ نیاید نرود      هرکه برچهره ازین داغ نشانی دارد

******                                  شیخ اجل سعدی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پاکشیدن مشکل است از خاک دامن گیر عشق           هر کرا چون سرو اینجا پای درگِل ماند ماند

*********

شمع حریم عشقم پروای کشتنم نیست           بسیار دیده ام من در زیر پا سر خویش

*******

انتظار قتل نامردیست درآیین عشق         خون خود چون کوهکن پروانه می ریزیم ما

**********

صایب ز اهل عقل شنیدن حدیث عشق          اوصاف یوسف ازلب اخوان شنیدن اس

********

عشق یک سان ناز درویش وستمگر میکشد        این ترازو سنگ وگوهر را برابر میکشد

صایب تبریزی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دل تو ارزنی، عشق تو کوهی           چه سایی ارزنی رازیر کوهی

********

کسیکه آگهی از ذوق عشق جانان یافت             زخویش حیف بود گردمی بود آگاه

********

درعشق چو رودکی شدم سیر از جان          از گریه خونین مژه ام شد مرجان

******                                                رودکی سمرقندی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پایدار ار بگیردت غم عشق             عشق بی گیر ودار نتوان یافت

******

هوای عشق و اب چشم کی سازد غریبان را         زمن پرس اینکه من عمری درین آب وهوا بودم

********

بگذر به شهر عـــشق که بینی هزار جان         دل دل کنان! زهر سر کویی که وای دل

********                                        اوحدی مراغه ی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

عشق هرجا که بیخ قایم کرد         شاخ از اندوه ومیوه از غم کرد

کار من عشق وبار من عشق است         حاصل روزگار من عشق است

*********

هست یانیست عشق در پیوست     نیست زان عشق نقش هستی بست

********                                       جامی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

در معرکه عشق تو عقلم سپر افگند         کان حمله که او آرد رستم نپذیرد

********

کار عشق از وصل وهجران درگذشت       دردما از درد ودرمان درگذشت

*******

دردیست درد عشق که درمان پذیر نیست        از جان گریز هست وزجانان گریز نیست

******                                       خاقانی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

خسرو عشق چون به قهر آید           صبر مغلوب وعقل مقهور است

******

گر عشق من از پرده عیان شد عجبی نیست           پوشیدن این آتش سوزنده محال است

*******

سروش عشق تو یک نکته گفت درگوشم         که بار هردو جهان را فگنده از دوشم

*******                                فروغی بسطامی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

وای آن کو به دام عشق آویخت          خنک آن کو زدام عشق رهاست

عشق برمن در عنا بکشـــــــاد           عشق سرتابه سر عذاب وعناست

********                                  فرخی سیستانی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

راه عشق او که اکسیر بلاست         محو در محو وفنا اند فناست

******

عطار وصف عشقت چون در عبارت آرد        زیراک وصف عشقت اندر بیان نگنجد

*******

عشق او آسان همی پنداشتم            سد ما در راه ما پندار ماست

*******

عشق مفلس را سزد بی شک          عشق از افلاس می گیرد نمک

******

عشق شاگرد است وعشقش اوستاد        بایدم دایم به راه او، ستاد

شیخ عطار

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

چه زند عقل با تطاول عشق          چه کند صید در کمند سوار

******

زندهِ جاویدگردد کشته شمشیر عشق         زانکه ازکشتن بقا حاصل شود جرسیس را

******

خواجو در عشق تو چون از سر هستی بگذشت         به وفات آمد وبر خاک درت کرد وفات

******                                           خواجوی کرمانی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

مرا عشقت زجان آذر برآره         زپیکر مشت حاکستر برآره

********

غم عشقت بیابان پرورم کرد         فراقت مرغ بی بال وپرم کرد

********

غم عشق کی بر هر سر آیو          همایی کی به هر بو وبر آیو

زعشقت سر فرازان کامیابند         که خور اول به کوهساران بر آیو

*****                                             بابا طاهر

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

خوشا کسیکه ز عشقش دمی رهایی نیست         غمش زرندی ومیلش به پاسایی نیست

عبــــــید پیش کسانی که عشق می ورزند          شب وصال کم از روز پادشاهی نیست

******

هر کو قتیل عشق نشد چون به خاک رفت؟         هم بی خبر بیامد وهم بی خبر رفت

*******                                    عبید زاکانی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

نخستین شرط عشقست آزمودن            نشاید هرکسی را در کشودن

********

اگر گوش تو بر اسرار عشق است         همه گفتارها گفتار عشق است

******

هجوم عشق دل را تنگ دارد          کجا پروای نام وننگ دارد

******                                      وحشی بافقی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

آن ستم کز عشق من دیدم مبیناد هیچکس        جز عدوی خسروِ پاکیزه دین پاکباز

عشق بازیدن چنان شطرنج بازیدن بود         عاشقی کردن نیاری دست سوی او میاز

*******                                           منوچهری

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

هفت گردون مختصر باشد به پیش مرد عشق         شاید ار دامن زکون مختصر برترکشیم

*******

نیست حکم عقل جایز یک دم اندر راه عشق         زانکه بیرون است راه او ز فران وجواز

ای دل ار چون سرو یازان نیستی در راه عشق     دست را زگلستان وصل معشوقان میاز

******                                         سنایی غزنوی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

درین آتش که عشق افروخت برمن         دریغا عشق خواهد سوخت خرمن

به عشق اندر صبوری خام کاریست        بنای عاشقی بر بی قراریست

صبوری از طریق عشق دور است         نباشد عاشق آنکس کو صبور است

*******                                      نظامی گنجوی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

عشق از دل ما کم نتوان کرد ذاتیست         چون مایه آتش که زخارا نتوان شسشت

*******

اندران مجلس که خودرا زنده سوزنداهل عشق       ای بسا مرد خدا کو کمتر از هندو زنیست

******

اصحاب هوس چاشنی عشق چه دانند؟         لذت ندهد تشنه می را شکر وقند

****                                     امیر خسرو دهلوی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

عشق در خواب وعاشقان درخون        دایه بی شیر وطفل بیماراست

*******

ای برادر عشق سودای خوش است        دوزخ اندرعاشقی جای خوش است

در بیابان رهـــــــــــروان عشق را        زآب چشم خویش دریایی خوش است

******                                              انوری

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

بگذشت زحد قصه درد والم ما       عشق آمد وبگرفت همه جان وتن ما

*********                                  وقوفی حافظ هروی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

تهمت بیکارگی برما امیر انصاف نیست        عشق اگر فرمان دهد آمادهِ کاریم ما

*******                                      امیر فیروزکوهی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

عشق مارا به سر کوچه وبازار کشید       دیدی آخر به کجا عاقبت کار کشید

*******                                         آشفته

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

عشق تلخست ولی تا نرسیدست به کام         ندهد میوه حلاوت به کسی تا نرسد

سلمان ساوجی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

عشق از پروانه باید یاد داشت          ورنه خود ازعاشقی آزاد داشت

صفایی نراقی

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

عشق را با رسم وعادت کار نیست          بسته ِ این عالم پندار نیست

******

عشق کوه قاف رابیجا کند         آتش سوزنده در دریا زند

****

عشق پیش آهنگ راه جنت است         کاروان سالار ملک و دولت است

*****

عشق پاکست وزناپاکی جداست      این جهان کشتی وعشقش ناخداست

صفایی

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

عشق بی درد سر نمیباشد            عشق بی شور وشر نمیباشد

*****                              قصاب

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

هر زمان رخت به جایی کشم اما به چه جرم        عشق در زنده گیم گور به گور افگنده

طالب

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

عشق نهفته پردهِ عزت نمی درد  اظهار کرده ی که چنین خوار گشته ی (حکیم شفایی)

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

حق به مجنون است ترک کوی لیلی گر کند       عشق چون غالب شود مسکن بیابان میشود

مخفی زیب النسأ

 

گررسد جان به لبم دل زتو نتوان برداشت    عشق دردیست که پیدا نشود درمانش (شکیب اصفهانی

ازشهد لبت باز دلم سیر نــــــنوشید         درجان من از روز ازل عشق تو جوشید  (سوسن)

اظهار عشقرا به زبان احتیاج نیست        چندانکه شد نگه به نگه آشنا بس است    (ص.تبریزی)

آتش عشق عجب آتش غافل سوزیست     خبرم میکند وبیخبرم میسوزد    (محمود قاجار)

 

ازجرم عشق پیش کسم گرچه راه نیست        یارب تو آگه ی که محبت گناه نیست    (بهادریگا

ای عشق ترا دارم ودارای جهانم      همواره تویی هرچه توگویی وتو خواهی (فریدون مشیری)

اگر دل آبرو دارد زعشق است         وگر سر شور هو دارد ز عشق است  (آرش کرمانشاهی)

 

از مسجد ومیخانه واز کعبه وبتخانه    مقصود خدا عشق است باقی همه افسانه (قاسم انوار)

****

این چه عشقیست که جز اشک نداردثمری    خرم آن لحظه کزین محفل غم زا بروم  (م. کرمانشاهی)

****

اگر به مدرسه عشق کرده ی تحصیل      رسیدهه درس ترا وقت امتحان برخیز (نصرالله واحدی)

*****

ایزد اندر عالمت ای عشق تا بنیاد داد     عالمی برباد شد بنیادت ای برباد باد   (میرزاده عشقی)

****

افسوس قدر عشق ندانست روزگار         ورنه مرا به تارک مه جای داده بود  (عمادخراسانی)

****

آتشین باد مرا بستر اگربی یادت     می نهم هیچ شب ازعشق تو سر بربالین  (فارسی خجندی)

****

از عشق هرچه گویم وگویند نابجاست     عشق است وهمین لذت دیدار ودگر هیچ  (شفای اصفهانی)

****

آغوش تو چومحرم راز دیگری بود        پیوند دل ازعشق تو ببریدم ورفتم    (ابوالحسن ورزی)

****

ای که گفتی به کسی راز غم عشق مگو به که گویم که مرا نیست به غیر از تو کسی (عاشق اصفهانی

****

ای بسا زشت که در دیده عاشق زیباست      عشق فرقی نکند زشتی وزیبایی را  (سرخوش تفرشی)

*****

ای نازنین از عشق تو دیوانه ام دیوانه ام       وز دیگران یکبارگی بیگانه ام بیگانه ام  (حسین علی آبادی)

****

آنجا که عشق خیمه زند جای عقل نیست     غوغا بود دوپادشه اندر ولایتی   ((جوینی)

****

بلای عشق گهی از دل است وگه ازچشم     فغان زدست دل بیقرار و آه ازچش    (ذوقی اردستانی)

****

بخوان بگوش من آوازعاشقانه خویش      سرود زنده گی من همین ترانه تست   (محمد نوعی)

****

به گرد عشق تو هرچند فکر ما نرسد      به جز خیال تو درذهن ما نمی گنجد  (خسرو قایمیان)

****

بلای عشق را جز عاشق شیدا نمیداند       به دریا رفته میداند مصیبتهای طوفان را  (حسن ورزی)

****

بانسیم عشق باغ زنده گی را تازه د ار      ورنه کار روزگار کهنه جز تکرار نیست   (مهدی سهیلی)

****

به دل گفتم از عـــــــشق چیزیت هست؟        گفتا که هست آری! اما دریغ!     (مظاهرمصفا)

****

به من  عشق وصفاآنروز درس تازه داد   گفتئ اگر ایثار ناید عشق بی معنا شود(معینی کرمانشاهی)

****

بعد مجنون علم عشق زپا افتاده است        همت کو؟ که کنم راست به بالای کسی   (علیقلی خانلر)

****

پنهان نمیشود چه کنم؟ ماجرای عشق         در عشق او نهانی وپیدا گریستم   (علی رضا میشمی)

****

پروانه سوخت وآخرش تمـــــام شد        کاری بدون عشق به پایان نمیرسد     (عبدالعلی نگارنده)

****

تا جلوه گاه شاهد عشق تو شد دلم          برجمله عضوهای تنم ناز میکند      (واله قمی)

****

تا گرفتارم به درد عشق وقت من خوش است     وقت آنکس خوش که بنیادگرفتاری گذاشت

ترا که تاب بلا نیست گرد عشق مگرد       به دجله پاننهد آنکه او شناور نیست     (افسر قاجار)

****

توسوز عشق ندانی به اشک من زچه خندی؟      که عاشقم من ودر گریه اختیارندارم  (مهدی سهیلی

****

تو که ترجمان عــــــــشقی به ترنم وترانه      لب زخم دیده بکشا، صف انتظار بشکن     (شفیعی کدگنی)

****

تمنا وصالم نیست عشــــق من مگیر از من       به دردت خوگرفتم نیستم دربند درمانت   (شهریار)

****

ثبات مرتبه عــــــــــشق در طریق وفاست       وگرنهعشق بدون وفا نمی ارزد    (محمد رضا معالی)

***

جان به قربان وطن باد که در مکتب عشق     به جز از حرف وطن یاد نداد استادم   (یزدانبخش قهرمان)

****

جز عشق هرچه هست فراموش  کن (عماد)   تا بعد مرگ عشق بود یادگار ما   (عمادخراسانی)

*****

جذبه عشـــــــق بنازم که دم مردن شمع        گریه اش جزپی ناکامی پروانه نبود   (دهقان سامانی)

جهد کردم که دل از عشق بردارم لیک       دیدم آخر نتوانم دل از آن بردارم      (نیاز کرمانی)

****

چو ذره بودم وعـــــشق تو آفتابم کرد          مرا نگر که کجا بودم وکجا بردی   (مهدی سهیلی)

****

چه قصه بود ندانم  دلافسانه عشــــــق؟      که هرکه گوش بران کرداز زبان افتاد  (محمد عالی)

***

حدیث عشق تو هرگز زخاطرم نرود      به گوش جان من این قصه موبه موست هنوز  (پناهی سمنانی)

***

حدیث عشق نداند کسی که درهمه عمر           به سر نکوفته باشد درِ سرایی را   (سعدی)

****

حسن وعشق پاک را شرم وحیا درکارنیست      صدقفس بال وپر بلبل بلاگردان گل  (صاءب)

***

خواهی که دل به کس ندهی دیده ها بدوز      پیکان عشق را سپری باید آهنی   (سعدی)

****

در وادی ایکه قافله سالار عـــــــشق تست      گلبانگ خضر از جرسش میتوان شنید   (عباس ناسخ)

****

در راه عشق دوست گذشتن زهرچه هست     اینست با نگارخود عهد الست من  (حامد تبریزی)

****

در دل ای عشق سخن ها زتو دارم اما      عمر بگذشت وحدیث تو به پایان نرسید  (مهدی سهیل)

****

دخترک عشق همین نیست که می پنداری    دوست دارم که به این وسوسه دل نسپاری (سهیل محمودی)

****

دلیکه عـــــــشق حقیقی بود سرافرازش       سزد که باز نگوید به هیچکس رازش   (منصور حلا)

***

رفــــــتم مگومگو که چرا رفت ننگ بود      عشق من ونیاز تو وسوز وساز ما    (فروغ فرخزاد)

****

روزیکه زعشق تو شدم بی خبر ازخویش         دیدم که خبرها همه از بی خبری بود   (فرخی یزدی)

****

رواق مدرسه گرسرنگون شود سهل است       قصور میکده عشق را مباد قصور (امید تهرانی)

****

روشن زآتش عــــــشقت به سان شمع        هم برمزارخویش غریبانه سوختم     (مزاری گیلانی)

****

زاشک نیم شبی سرخ شد رخ زردم               ببین زعــشق تو کارم چگونه رنگین است  (فروغی بسطامی)

****

زداغ عشق تو سوزد به سینه این دل تنگ       خداکند که نسوزد کسی به داغ کسی   (حامدتبریزی)

****

زعشق روی تو من رو به قبله آوردم             وگرنه من  زنماز وزقبله بیزارم    ((مولانا)

******

زنده گی جز بازتاب جلوه های عشق نیست      جمله از عشق است گیتی را اگرآرایش است (منصورحلاج)

****

زسوز شمــــــــــع حرفی در میان نیست         حدیث از سوزش پروانه کردند   (آگه شیرازی)

****

ساز طرب عشق که داندکه چه ساز است      کززخمه او نهُ فلک اندر تک وتاز است   (عطار)

****

ساغر عشق تو نازم که زیک جرعه آن     سر عاشق زطرب بر در ودیوارخورد    (بهادر یگانه)

****

سکوت میکنم وعشسق در دلم جاریست     که این شگفت ترین نوع خویشتنداریست    (سهیل محمودی)

****

سینه من گور عشق وآرزوها بود ومن      زنده بودم روزگاریدر مزار خویشتن     (بهادر یگانه)

****

شادباش ای عـــــــشق خوش سودای ما        ای طبیب جمله علتهای ما   (؟)

****

شب فــــــراق نداند که تاسحر چنداست       مگر کسی به زندان عشق دربند است    (سعدی)

ـــــــــــ     ****

صبرم از دوست مفرمای که هرگزباهم         التفاتی نبود عشق وشکیبایی را   (همام تبریزی)

****

صبوری ازطریق عــــــــــشق دور است       نباشد عاشق آن کس کو صبور است  (نظامی گنجوی)

****

صف محشـــــر زند برهـــــم زمـــــستی      هرآنکو مست از صهبای عشق است (صغیر اصفهانی)

****

صلاح خویش به انکارعشــــق بینم لیک     تحملی که شود پرده پوش رازم نیست      (وحشی بافقی)

****

طاعت عشق ثوابیست که مقبول خداست    سربی عشق به تن بار گناهیست عجیب   (صفای اصفهانی)

****

طاق کسرا شد خراب وبیستون برجای ماند    زانکه اورا عشق پاک کوهکن بنیاد بود    (ذوقی اصفهانی)

****

طریق عشـــــــق زپروانه میتوان آموخت     که سوخت جان عزیز وخموش رفت وگذشت   (غیورهندی)

****

طنین عشــــق برآید زگــــــــــــــنبد دوار        زعشق چرخ وفلک بی صدا نخواهد شد  (ذبیح الله صافی)

****

طواف کعبه روانیست در طریقت عشــق       بیا که کعبه آمال و آرزو اینجاست    (حسین احمدی)

****

طهارت ارنه به خون جگر کندعاـــــشق       به قول مفتی عشقش درست نیست نماز   (حافظ)

*****

عاشقی از بند عــــقل وعافیت جستن بود      گر چنینی عاشقی  ور نیستی دیوانه ی   (سنایی)

*****

عاــــــشقانت همه نامی ونشــــــــانی دارد      آنکه در عشق تو بی نام ونشان است منم    (هلالی جغتایی)

****

عشق روز افزون من از بی وفاییهای تست     می گریزم گر به من یکدم وفاداری کنی    (رهی معیری)

****

عشـــق تو در وجـــــودم ومهرتو در دلم        باشیر اندرون شده با جان بدر شود    (حافظ)

****

عشق آن شعله ست که چون برفروخت       هرچه جز معشوق باشد جمله سوخت    (مولانا)

****

عشقت آتش نزند بردل کس تادل ماست       کی به مسجد سزد آن شمع که بر خانه رواست    (بهار)

***

عشق در کوهکنی داد نشان قدرت خویش    ورنه این مایه هنر تیشه فرهاد نداشت  (فرخی یزدی)

زسوز عــــــــــــشق خوشتر درجهان نیست        که بی او گل نخندید ابر نگریست     (نظامی)

****

غم عشـــــقت بیابون پرورم کرد       هــــوایت مرغ بی بال وپرم کرد

به موگفتی صبوری کن صبوری        صبوری طرفه خاکی برسرم کرد    (باباطاهر)

****

غم دیدگان عشــــــــــق ترا شادی آرزوست      اما نه آنقدر که غم از دل بدر کند    (آگه شیرازی)

****

فریاد که جزاشــــــــــــک شب وآه سحرگاه         اندر سفر عشق مرا هم سفری نیست (فروغی بسطامی)

****

فلک جز عـــــــشق محــــــــــــــرابی ندارد       جهان بی خاک عشق آبی ندارد    (نظامی)

****

کافر عشـــــــــقم اگر شیخ بخواند غم نیست      همه دانند که این طایفه بی ایمانند      (فخری قاجار)

****

کرد غارت سپه حســـــــــن تو ملک دل ما      سوخت در آتش عشقت به خدا حاصل ما (الهی قمشه ی)

******

کوهکن را بیستون ازعــــــشق باشد یادگار        یادگار عشق مجنون بیابان گرد کو؟   (حامد تبریزی)

*****

گاهی به کوه وگاه به صــــــــــحرا گریستم         هرجا که  عشق خواست همانجا گریستم  (حکیم تبریزی)

****

گرعـــــــــشق نبودی وغم عشـــــــق نبودی     چندین سخن نغز که گفتی؟ که شنودی؟   (بوعلی قلندر)

*******

گر بداندلذت جان باختن در راه عشــــــــــق      هیچ عاقل زنده نگذارد به عالم خویش را  (قاآنی شیرازی)

******

گریه ها کردم ولیکن سوز عشق از دل نرفت     هرگز این آتش نگردد سرد با این آب ها   (ابوالحسن ورزی)

****

گفتم که عشق چیست؟ تهی کرد جام وگفت:        برهرکسی به شیوه ی این داستان گذشت (نصرت رحمانی)

*******

گفتم که عشــــــــــق را به صبوری دواکنم        هر روز عشق بیشتر وصبر کمتراست      (سعدی)

****

گویند که هرچیز به هنـــــــــگام بود خوش     ای عشق چه ی تو که  خوشی درهمه هنگام    (سوزنی)

****

ما زنده عشقـــــــــیم ونخواهیم به جز عشق       بی عشق کجا ما سر ازین ننگ برآریم(علی رضا میثمی)

******

ما بی نصیب ازتو وخـــــــــــلقی به کام دل       آخر به غیر عشق تو مارا گناه چیست؟   (همای شیرازی)

****

مراگویند مشکل های عشـــق ازصبربگشاید        مراصبری اگر بودی نگشتی کار من مشکل  (اهلی شیرازی)

******

من به مردی وفانمودم واو           پشت پا زد به عشق وامیدم

هرچه دادم به او حلالش باد         غیر ازآن دل که مفت بخشیدم

******                                          (فروغ فرخزاد)

من ولاف زهد؟ حاشا که به یک اشارت تو      به شرارعشق سوزم همه ملک پارسایی   (کنی پور)

****

من هماندم که وضوساختم از چشمه عشق         چار تکبیر زدم یک سره برهرچه که هست    (حافظ)

****

نمیدانم بگو عشق تو از جانم چه میخواهد؟        چه میخواهد بگو عشق توازجانم؟ نمیدانم  (قیصر امین پور)

****

ننگ مردان سر بیشور و دل بی درد است         عشق ورزید ودرین ره ودرین طلب درد کنید  (علی صدارت)

****

نیاز وعجز وصبوری وفا وناله وزاری        دلا به عشق نکویان چه کارها که نکردی   (طلعت اصفهانی)

****

واقف اسرار عشق ازرنج هستی فارغ است      پای بند قید هستی واقف اسرارنیست        (جعفرمعزی)

هرکه در او نیست ازین عــــــــــــشق رنگ        نزد خدا نیست  به جز چوب وسنگ    (مولانا)

هرکجا شاخ گلی همرنگ خون روید زخاک       کشته عشقیست مدفون از مزارما مپرس  (پرتوبیضایی)

هرجا حکایتی شود از کشتـــــــــگان عشق        ای راویان دهر زماهم حکایتی      (سخای اصفهانی)

هرجا که عشق نقش برآبست  وغرق اشک       شک نیست ما به گریه ازآنجا گذشته ایم   (بهادر یگانه)

هرشب کنم اندیــــــــــشه تادل زتو برگیرم       چون صبح شود روشن، عشق تو زسرگیرم  (میرزا اسود)

هفت شهر عشــــــــــــــــق را عطار گشت       ما هنوز اندر خم یک کوچه ایم    (مولانا)

همه برباد شد ازعشق تو ای سیل عظـــــیم       کشتما، خرمن ما،کلبه ما، خانه ما    (خرسندی شیرازی)

هنوز خانه دل  وقف عشـــــــــــق تست بیا       که این خرابه همانست که اندران بودی   (پژمان بختیاری))

هــــنوز یادترا ای چراغ روشن عشـــــــق       چو شمع مرده به خلوتسرای جان دارم    (ابوالحسن ورزی)

هیچ اکســــــیر به تاثیر محبـــــــــت نرسد       کفر آوردم ودر عشق تو ایمان کردم   (نظیری نیشاپوری)

یک قصه بیش نیست غم عشق واین عجب       کز هر زبان که می شنوم نامکرر است (حافظ)

   

«جبران خلیل جبران» :

ایمان بدون عشق شما را متعصب،


وظیفه بدون عشق شما را بداخلاق،


قدرت بدون عشق شما را خشن،


عدالت بدون عشق شما را سخت


و زندگی بدون عشق شما را بیمار می کند.

 

 



مرحبا  ای عشق خوش سودای ما  


ای طبیب جمله علتهای ما


جسم خاك از عشق بر افلاك شد 

     
کوه در رقص آمد و چالاك شد


باغ سبز عشق كاو بی منتهاست 

 
جز غم و شادی در او بس میوه هاست


عشق خود زین هر دو حالت برتر است  

 

 

       عاشقی، گر زین سَرو ، گر زآن سر است  

 

       عاقبت، ما را بد آن سَر رهبرست


       هرچه گویم عشق را شرح و بیان

     

       چون به عشق آیم ، خجل باشم از آن 


       گرچه تفسیر زبان روشن گرست 

  

       لیک عشقِ بی زبان روشن تر است


       چون قلم ، اندر نوشتن می شتافت  

  

       چون به عشق آمد، قلم بر خود شکافت


       عقل، در شرحش چو خر در گِل بخفت 

 

       شرحِ عشق و عاشقی هم ، عشق گفت


       آفتاب آمد دلیل آفتاب   

         

        گر دلیلت باید، از وی رو متاب





بی بهار و بی خزان سبز و تر است


هر كه را جامه ز عشقی چاك شد 

 
او ز حرص و عیب، كلی پاك شد


ای دوای نخوت و ناموس ما 

         
ای تو افلاطون و جالینوس ما

 

 

 

 

گفتم عشق را شبی راست بگو که کیستی 

 

گفت حیات باقیم عمر خوش مصورم 

 

گفتمش ای برون زجان خانه تو کجاست گفت 

 

همره آتش دلم پهلوی دیده ترم 

 

غازه لاله ها منم قیمت کالاها منم 

 

لذت ناله ها منم کاشف هر مستتر منم ...

 

 

 




 

+ نوشته شده در  شنبه ششم بهمن 1386ساعت 5:44 بعد از ظهر  توسط رضا نیک سیر  |